ریحانه

خداجان...مگرنهاینڪهمننیزچونتوتنهایم!پسمرادریابــــوبهسوۍخویشبازگرداندستانمهربانتـــ رابگشاڪهسخت نیازمند آرامشت هستمبامنبمانخداۍهمیشههمراهجانان، تو ﺭﻭﺯ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﻫﺴﺘﯽ...ﺗﻮ ﻓﺮﺩﺍﯾ...

چادر من... توبا لحظه های زندگیم همراه بودی با من زیر باران ماندی و خیس شدی با من قد کشیدی تغییر کردی با من زیر آفتاب گرمت شد ... رنگ مشکی ات زیر نور آفتاب رنگ باخت تا رنگ از زندگی ام نبازد... ...

گویند هر آنکه هرچه را دارد دوست از بعد وفات هم ،همان مونس اوست یارب تو گواهی که نباشد ما را غیر از علی و محمدو آلش دوست......