ریحانه

مهربانا... اگر تکیهگاهم تو نباشی بسیار زودتر ازآنچهکه در تصور آید فرو میریزم قلبم را آنچنان متغیر کن که دنیا را دمی بی تو نخواهم و بال پروازم ده تا همچون پروانه ها سبکبار باشم و ترجمان عشق تو گردم... ...

"خدا" همانی است که ما می خواهیم کاش ما نیز همانی باشیم که "خدا" می خواهد......

عجب صبحی است این زیباترین صبح خدادرحال آغازاست ومن آماده ام تازندگی ازنو بی آغازم منم چون کوه ایستاده وچون خورشیدخندانم من آن سروکهنسالم فراوان ریشه های من دراعماق زمین جاریست بگوطوفان بیاید سیل یاگرداب نمی ترسم... دراعماق زمین نصبم وسربرآسمان سایم کسی درعرش اعلاهست واوبرمن نظردارد واودرگوش من هرصبح میگوید بگو: زیباترین صبح خدادرحال آغاز است......

"خدا"را دیده ای آیا...؟ و آیا دیده ای وقتی خطایی میکنی اما... ته قلبت پشیمانی و میخواهی از آن راهی که رفتی باز برگردی... نمیدانی که در را بسته او یا نه...؟ یکی با اولین کوبه ات بر در، آهسته میگوید... بیا ای رفته صد بارآمده ، بازآ... که من در را نبستم ، منتظر بودم که برگردی......