ریحانه

خداجان...مگرنهاینڪهمننیزچونتوتنهایم!پسمرادریابــــوبهسوۍخویشبازگرداندستانمهربانتـــ رابگشاڪهسخت نیازمند آرامشت هستمبامنبمانخداۍهمیشههمراهجانان، تو ﺭﻭﺯ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﻫﺴﺘﯽ...ﺗﻮ ﻓﺮﺩﺍﯾ...

به یاد مادران آسمانی...سر مزار مادرم،گل نیارید سبدسبدهیچکس نیاد بالا سرم غصه دارم غصه دارم بی مادری بد دردیه قصه ها پیرت میکنه وقتی نباشه مادری غمها اسیرت میکنه......

چادر من... توبا لحظه های زندگیم همراه بودی با من زیر باران ماندی و خیس شدی با من قد کشیدی تغییر کردی با من زیر آفتاب گرمت شد ... رنگ مشکی ات زیر نور آفتاب رنگ باخت تا رنگ از زندگی ام نبازد... ...

تا ابد این نکته را انشا کنیدپای این طومار را امضا کنیدهر کجا ماندید در کل اموررو به سوی حضرت زهرا(س) کنیدالسلام علیکِ یا فاطمهُ الزهراء___________@@_@__@_____@__________@@@_____@@___@@@@_________@@@@______@@_@____@________@@@@_______@@______@________@@@@_______@@______@________@@@@_______@_______@________@@@@@_____@_______@_________@@@@@____@______@__________@@@@@@@______@__@@_________@@@@@_@@@@@...

هر چقدر که می توانی صبور باش، آرام و صبور... نه اینکه غصه ها را رج به رج ، ردیف به ردیف ، بچینی توی دلت و دم نزنی و غمباد بگیری و آن وقت بگویی که صبورم صبور باش یعنی: آنقدر فتیلۀ چراغِ توکلت را بالا بکشی، که نور آرامش حضورش تمام دلت را روشن کند تمام دلت را به امید فردا که نه به امنیت همین لحظه، به شیرینی همین الان روشنِ روشن کند . . بگذار گریه هایت که تمام شد آفتاب مهربانی اش بتابد به گوشه گوشۀ ...

یکی باید در زندگیات باشد که همیشه باشد نه اینکه گاهی باشد و گاهی نباشد یکی که " یک" باشد "واحد" باشد که بهترین باشد که به خاطر نیازش با تو نباشد "صمد" باشد که " الله" باشد... ...

کار خدا نشد ندارد، او خوب می داند چطور در و تخته را به هم جور کند خواسته هایت را به او بسپار، او حتما راهی برای رسیدن، به تو نشان خواهد داد......

ستاره هازمینی میشن ، خوب زندگی میکنن و خاطره میشن... اما ستاره ها، اهل زمین نیستن!! دوباره به آسمون پرمیکشن و ستاره میشن مثل ستاره من... ...

چقد خوبه که تو هستی درای ظلمتو بستی خدای من بگیر دستم... ...

دستهایت را که به آسمان بلند کن شاید پروانه ای ، بر دست های مهربانت تکیه کند شاید قاصدک ها راهِ گمشده آرزوها را پیدا کنند شاید هم سنجاقک ها ، نامه رسانی را ، از کبوتران آموخته باشند اشک هایت را تمام کن ! پروانه ها در راهـــــــند......

ﮔﺎﻫﯽ ﭼﻪ ﺩﻟﮕﯿﺮ ﻣﯿﺸﻮﯼ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﻭ ﮔﺎﻫﯽ ﭼﻪ ﺑﯽ ﺗﺎﺏ ﻭ ﺩﻟﺘﻨﮓ ﮔﺎﻫﯽ ﺍﺯ ﺣﮑﻤﺘﺶ ﻧﺎﺭﺍﺿﯽ ﻭ ﮔﺎﻫﯽ ﺷﺎﮐﺮ ﻭ ﺧﻮﺷﺤﺎﻝ ﮔﺎﻫﯽ ﻣﺸﮑﻮﮎ ﻭ ﮔﺎﻫﯽ ﻣﺠﺬﻭﺏ ﻋﺪﺍﻟﺘﺶ.. ﮔﺎﻫﯽ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﻧﺰﺩﯾﮏ ﻭ ﮔﺎﻩ ﺑﯿﺸﻤﺎﺭ ﺩﻭﺭ.. ﺧﺪﺍ ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﺧﺪﺍﺳﺖ ، ﺍﯼ ﮐﺎﺵ ﻣﺎ ﺍﯾﻨﻘﺪﺭ ﮔﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﮔﺎﻫﯽ ﻧﻤﯿﺸﺪﯾﻢ......

یا رب ترسی در دلم انداز که فقط از تو بترسم و ترس را از دلم بردار که از دنیا نترسم و راحت رهایش کنم پروردگارا عشق را در دلم بگذار که عاشقانه عبادتت کنم و عشق را از دلم بردار که عاشق دنیای فانی نباشم......

در گذر از جــــــــــــــــاده ی زندگـــــــــــــــی آموختم... آموختم که همیشه و در هر شرایطی میشه لبخند زد،حتی تلخ آموختم که آدما همیشه اون چیزی نیستن که نشون میدن آموختم که آیینه ی هر کس باشم آموختم که فرق نمیکنه چه جور خــــــــــــدا رو صدا کنم، مهم اینه که اون حرف منو میفهمه و واسم یه دوست خوبه... ...