ریحانه

الهی... تو را به عمر شبنم بی تاب تو را به رویش نیلوفرانه در مهتاب تو را به شقایق و لاله تبدار دلمرا لحظه ای به حال خویش مگذار کهبی تو تکه سنگی سرد و سخت است... ...

خدایا... برای آفتابی شدن، چه کاری بهتر از لحظه های با تو بودن برای دریایی بودن، چه وقتی زیباتر از غرق شدن در اقیانوس محبت تو برای قدم زدن در کوچه باغ آسمان، چه کاری بهتر از این که به تو بیندیشیم برای قد کشیدن و شکوفه دادن، چه توفیقی از این سبزتر که نهالی در باغ دوستی تو باشیم بارالها.....

خدای من، برگهای زرد دلم هر روز در پاییز نگاهت بر زمین می ریزد. دلم تکه جواهری داشت، به رنگ باران، بی رنگ، زلال، گم شده یارب... ...

روی باز کردن بال هایم را ندارم ولی در تاریکی وجودم در بی کسی هایم در غریب ترین روز های بی تو بودنم هنوز روحی دارم که گواه از روشنی بودن توست و تنها امید زنده بودنم دست رحمت توست... ...

چقد خوبه که تو هستی درای ظلمتو بستی خدای من بگیر دستم... ...

"خدا"را دیده ای آیا...؟ و آیا دیده ای وقتی خطایی میکنی اما... ته قلبت پشیمانی و میخواهی از آن راهی که رفتی باز برگردی... نمیدانی که در را بسته او یا نه...؟ یکی با اولین کوبه ات بر در، آهسته میگوید... بیا ای رفته صد بارآمده ، بازآ... که من در را نبستم ، منتظر بودم که برگردی......

باز هم عطر گل یاس سپید یک نیستان ناله وشوروامید بال دربال نسیم مهربان... ...