ریحانه

شعبان شد و پیک عشق از راه آمدعطر نفس بقية الله آمدبا جلوه سجاد، ابوالفضل و حسينيك ماه و سه خورشيد در اين ماه آمد...

خداجان...مگرنهاینڪهمننیزچونتوتنهایم!پسمرادریابــــوبهسوۍخویشبازگرداندستانمهربانتـــ رابگشاڪهسخت نیازمند آرامشت هستمبامنبمانخداۍهمیشههمراهجانان، تو ﺭﻭﺯ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﻫﺴﺘﯽ...ﺗﻮ ﻓﺮﺩﺍﯾ...

به یاد مادران آسمانی...سر مزار مادرم،گل نیارید سبدسبدهیچکس نیاد بالا سرم غصه دارم غصه دارم بی مادری بد دردیه قصه ها پیرت میکنه وقتی نباشه مادری غمها اسیرت میکنه......

ای خدامی دانمـــــــــ.... زندگی محفل باغی گذراست که پُر از درد و بلاست که پُر از جور و صفاست من فقط میدانم که خدا آن بالاست و همیشه با ماست! نعمتش در بر ماست حکمتش بر سر ماست رحمتش در پی ماست ولی آدم تنهاست! من فقط میدانم که خـدا آن بالاست ... ...

تا ابد این نکته را انشا کنیدپای این طومار را امضا کنیدهر کجا ماندید در کل اموررو به سوی حضرت زهرا(س) کنیدالسلام علیکِ یا فاطمهُ الزهراء___________@@_@__@_____@__________@@@_____@@___@@@@_________@@@@______@@_@____@________@@@@_______@@______@________@@@@_______@@______@________@@@@_______@_______@________@@@@@_____@_______@_________@@@@@____@______@__________@@@@@@@______@__@@_________@@@@@_@@@@@...

امروز را می خواهم فیروزه ای باشم مثل کاشی های خوشرنگ حوض مادر بزرگ پر از آرامش ... امروز را می خواهم فیروزه ای باشم زیر سقف آبی آسمانم نفسی تازه کنم پر از عطر خدا امروز را می خواهم شاد باشم با مهر و شاعرانه قدم بزنم سنگ فرش های فیروزه ای باغ احساس را ... ...

هر چقدر که می توانی صبور باش، آرام و صبور... نه اینکه غصه ها را رج به رج ، ردیف به ردیف ، بچینی توی دلت و دم نزنی و غمباد بگیری و آن وقت بگویی که صبورم صبور باش یعنی: آنقدر فتیلۀ چراغِ توکلت را بالا بکشی، که نور آرامش حضورش تمام دلت را روشن کند تمام دلت را به امید فردا که نه به امنیت همین لحظه، به شیرینی همین الان روشنِ روشن کند . . بگذار گریه هایت که تمام شد آفتاب مهربانی اش بتابد به گوشه گوشۀ ...

وقتی كه خدا شهریار قلب من است هیچ گزندی به من نمی رسد همه چیز می گذرد مانند رویا می آیند و می روند من در شادی بی مرگی هستم و ترسی ندارم زیرا كه او در من ساكن است و سایه جاودانه او بر روح من حكمــفرماست و اینک دستم را بر آستانت بلند می کنم که دستگیرم باشی تو همانی که من می خواهم، پس مرا همان کن که تو می خواهی... ...

یکی باید در زندگیات باشد که همیشه باشد نه اینکه گاهی باشد و گاهی نباشد یکی که " یک" باشد "واحد" باشد که بهترین باشد که به خاطر نیازش با تو نباشد "صمد" باشد که " الله" باشد... ...

خدا کند لبی به آه، نشکند بلور بغض سینه ای به شامگاه نشکند کبوتری که پر زند به شوق آشیانه ای خدا کند که بال او میان راه نشکند......

خدای خوبم امروزم را به تو می سپارم ناامیدی دیروزم را دور کن به من کمک کن تا آنچه را سبب درد و رنجم شده است و آنچه محدود و محصورم میکند را ببخشم به من کمک کن تا دوباره شروع کنم خدایا به زندگیم برکت ببخش و ذهنم را روشن کن روزهایی را که پیش رو دارم به تو می سپارم لطفا به هر کس و هر موقعیتی که با آن روبرو میشوم برکت ببخش از من انسانی بساز که تو میخواهی، تا کاری را انجام دهم که تو میخواهی خدای مهربانم به درون قلبم نفوذ کن و همه ی خشم ، ترس و درد درونم را دور کن روحم را جانی تازه ببخش و ذهنم را آزاد کن خدایا برای امروز و هر روز از تو متشکرم... ...

خدای خوبم... چه لذتی دارد وقتی فکر می کنم در فراز و فرودهای راه زندگی باری دیگر به من نگاه می کنی لبخند میزنی و به من می گویی : تو هنوز بندهء منی... ...

کار خدا نشد ندارد، او خوب می داند چطور در و تخته را به هم جور کند خواسته هایت را به او بسپار، او حتما راهی برای رسیدن، به تو نشان خواهد داد......

ستاره هازمینی میشن ، خوب زندگی میکنن و خاطره میشن... اما ستاره ها، اهل زمین نیستن!! دوباره به آسمون پرمیکشن و ستاره میشن مثل ستاره من... ...

در هر آیینه که زیبایی را میبینی، به یاد آر که در فضایی مقدس هستی. می گویم در هر جا: در چهره یک انسان، در چشمان یک کودک، در گلبرگ های یک گل، یا در بالهای پرنده ای در پرواز، در رنگ رنگ یک رنگین کمان، یا در سکوت یک صخره... هرجا که زیبایی میبینی، به یاد آر که در فضایی مقدس هستی خداوند نزدیک توست.......

سجاده رو دوست داشتم هر جا سجاده بود میشد با خدا خلوت کرد... حتی وسط صف نماز جماعت... هنوزسجاده ام را دوست دارم... اما یاد گرفتم برای خلوت کردن با خدا حتما لازم نیست دنبال سجاده بگردم تموم زمین سجاده من است... روزگارتون پر از لحظه های دو نفری با خداوند......

آدمی در آغوش خدا غمی نداشت پيش خدا حسرت هيچ بيش و كم نداشت دل از خدا بريد و بر زمين نشست صد بار عاشق شد و دلش شكست به هر طرف رو كرد راهش بسته بود يادش آمد يك روز دل خدا را شكسته بود......

چقد خوبه که تو هستی درای ظلمتو بستی خدای من بگیر دستم... ...

“عشق و محبت” ردپای خدا در زندگیست امیدوارم زندگیتان پر از ردپای خدا باشد . . ....

ﮔﺎﻫﯽ ﭼﻪ ﺩﻟﮕﯿﺮ ﻣﯿﺸﻮﯼ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﻭ ﮔﺎﻫﯽ ﭼﻪ ﺑﯽ ﺗﺎﺏ ﻭ ﺩﻟﺘﻨﮓ ﮔﺎﻫﯽ ﺍﺯ ﺣﮑﻤﺘﺶ ﻧﺎﺭﺍﺿﯽ ﻭ ﮔﺎﻫﯽ ﺷﺎﮐﺮ ﻭ ﺧﻮﺷﺤﺎﻝ ﮔﺎﻫﯽ ﻣﺸﮑﻮﮎ ﻭ ﮔﺎﻫﯽ ﻣﺠﺬﻭﺏ ﻋﺪﺍﻟﺘﺶ.. ﮔﺎﻫﯽ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﻧﺰﺩﯾﮏ ﻭ ﮔﺎﻩ ﺑﯿﺸﻤﺎﺭ ﺩﻭﺭ.. ﺧﺪﺍ ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﺧﺪﺍﺳﺖ ، ﺍﯼ ﮐﺎﺵ ﻣﺎ ﺍﯾﻨﻘﺪﺭ ﮔﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﮔﺎﻫﯽ ﻧﻤﯿﺸﺪﯾﻢ......