
آب را گِل نکنید . . . شاید از دور علمدار حسین (ع) مشک طفلان بر دوش زخم و خون بر اندام می رسد تا که از این آب روان پُر کند مشک تهی ببرد جرعه ی آبی برساند به حرم تا علی اصغر (ع) بی شیر رباب نفسش تازه شود و بخوابد آرام آب را گِل نکنید که عزیزان حسین(ع) همگی خیره به راهند که ساقی آید و به انگشت کَرَم گره کور عطش بگشاید آب را گِل نکنید که در این نزدیکی عابدی تشنه لب و بیمارست در تب و گریه اسیر...
ادامه مطلب